| Произношение | улепетну́ть |
| Начальная форма | улепетну́ть |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | непереходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 1-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | улепетну́ | улепетну́л | |
| жен. р. | улепетну́ла | |||
| Ты | муж. р. | улепетне́шь | улепетну́л | улепетни́ |
| жен. р. | улепетну́ла | |||
| Он | улепетне́т | улепетну́л | ||
| Она | улепетну́ла | |||
| Оно | улепетну́ло | |||
| Мы | улепетне́м | улепетну́ли | ||
| Вы | улепетне́те | улепетну́ли | улепетни́те | |
| Они | улепетну́т | улепетну́ли | ||
у — приставка,
лепет — корень,
н — суффикс,
у — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | улепетну́ть |
| Прич. действ. прош. | улепетну́вший |
| Дееприч. прош. | улепетну́вулепетну́вши |