| Произношение | уврачева́ть |
| Начальная форма | уврачева́ть |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 1-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | уврачу́ю | уврачева́л | |
| жен. р. | уврачева́ла | |||
| Ты | муж. р. | уврачу́ешь | уврачева́л | уврачу́й |
| жен. р. | уврачева́ла | |||
| Он | уврачу́ет | уврачева́л | ||
| Она | уврачева́ла | |||
| Оно | уврачева́ло | |||
| Мы | уврачу́ем | уврачева́ли | ||
| Вы | уврачу́ете | уврачева́ли | уврачу́йте | |
| Они | уврачу́ют | уврачева́ли | ||
у — приставка,
врач — корень,
ева — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | уврачева́ть |
| Прич. страд. прош. | увраче́ванный |
| Прич. кр. страд. прош. | увраче́ван |
| Прич. действ. прош. | уврачева́вший |
| Дееприч. прош. | уврачева́вуврачева́вши |