| Произношение | увенча́ться |
| Начальная форма | увенча́ться |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | непереходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 1-е спряжение |
| Возвратность | возвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | увенча́юсь | увенча́лся | |
| жен. р. | увенча́лась | |||
| Ты | муж. р. | увенча́ешься | увенча́лся | увенча́йся |
| жен. р. | увенча́лась | |||
| Он | увенча́ется | увенча́лся | ||
| Она | увенча́лась | |||
| Оно | увенча́лось | |||
| Мы | увенча́емся | увенча́лись | ||
| Вы | увенча́етесь | увенча́лись | увенча́йтесь | |
| Они | увенча́ются | увенча́лись | ||
у — приставка,
венч — корень,
а — суффикс,
ть — окончание,
ся — постфикс.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | увенча́ться |
| Прич. действ. прош. | увенча́вшийся |
| Дееприч. прош. | увенча́вшись |