| Произношение | тара́нтул |
| Начальная форма | тара́нтул |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | одушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Падеж | именительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | тара́нтул | тара́нтулы |
| Рд. | тара́нтула | тара́нтулов |
| Дт. | тара́нтулу | тара́нтулам |
| Вн. | тара́нтула | тара́нтулов |
| Тв. | тара́нтулом | тара́нтулами |
| Пр. | тара́нтуле | тара́нтулах |
тарантул — корень,
ø — нулевое окончание.