СловоРул
Морфологический разбор слова «
таранта́
»
таранта́
имя существительное
Произношение
таранта́
Начальная форма
таранта́
Тип
нарицательное
Одушевленность
одушевлённое
Склонение
1-e склонение
Род
общий
Число
единственное
Падеж
именительный
Склонение существительного «
таранта́
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
таранта́
таранты́
Рд.
таранты́
тара́нт
Дт.
таранте́
таранта́м
Вн.
таранту́
тара́нт
Тв.
таранто́й
таранто́ю
таранта́ми
Пр.
таранте́
таранта́х
Морфемный разбор (по составу) существительного «
таранта́
»
тарант
а
тарант
— корень
,
а
— окончание
.