| Произношение | схру́мкать |
| Начальная форма | схру́мкать |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 1-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | схру́мкаю | схру́мкал | |
| жен. р. | схру́мкала | |||
| Ты | муж. р. | схру́мкаешь | схру́мкал | схру́мкай |
| жен. р. | схру́мкала | |||
| Он | схру́мкает | схру́мкал | ||
| Она | схру́мкала | |||
| Оно | схру́мкало | |||
| Мы | схру́мкаем | схру́мкали | ||
| Вы | схру́мкаете | схру́мкали | схру́мкайте | |
| Они | схру́мкают | схру́мкали | ||
с — приставка,
хрумк — корень,
а — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | схру́мкать |
| Прич. страд. прош. | схру́мканный |
| Прич. кр. страд. прош. | схру́мкан |
| Прич. действ. прош. | схру́мкавший |
| Дееприч. прош. | схру́мкавсхру́мкавши |