| Произношение | срыва́я |
| Начальная форма | срыва́ть |
| Транзитивность | переходное |
| Вид | несовершенный |
| Время | настоящее |
| Возвратность | невозвратное |
с — приставка,
ры — корень,
ва — суффикс,
я — суффикс.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | срыва́ть |
| Прич. страд. наст. | срыва́емый |
| Прич. кр. страд. наст. | срыва́ем |
| Прич. действ. прош. | срыва́вший |
| Прич. действ. наст. | срыва́ющий |
| Дееприч. наст. | срыва́я |
| Произношение | срыва́я |
| Начальная форма | срыва́ть |
| Транзитивность | переходное |
| Вид | несовершенный |
| Время | настоящее |
| Возвратность | невозвратное |
с — приставка,
ры — корень,
ва — суффикс,
я — суффикс.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | срыва́ть |
| Прич. страд. наст. | срыва́емый |
| Прич. кр. страд. наст. | срыва́ем |
| Прич. действ. прош. | срыва́вший |
| Прич. действ. наст. | срыва́ющий |
| Дееприч. наст. | срыва́я |