| Произношение | разрю́хать |
| Начальная форма | разрю́хать |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 1-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | разрю́хаю | разрю́хал | |
| жен. р. | разрю́хала | |||
| Ты | муж. р. | разрю́хаешь | разрю́хал | разрю́хай |
| жен. р. | разрю́хала | |||
| Он | разрю́хает | разрю́хал | ||
| Она | разрю́хала | |||
| Оно | разрю́хало | |||
| Мы | разрю́хаем | разрю́хали | ||
| Вы | разрю́хаете | разрю́хали | разрю́хайте | |
| Они | разрю́хают | разрю́хали | ||
раз — приставка,
рюх — корень,
а — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | разрю́хать |
| Прич. страд. прош. | разрю́ханный |
| Прич. кр. страд. прош. | разрю́хан |
| Прич. действ. прош. | разрю́хавший |
| Дееприч. прош. | разрю́хавразрю́хавши |