| Произношение | припали́ть |
| Начальная форма | припали́ть |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 2-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | припалю́ | припали́л | |
| жен. р. | припали́ла | |||
| Ты | муж. р. | припали́шь | припали́л | припали́ |
| жен. р. | припали́ла | |||
| Он | припали́т | припали́л | ||
| Она | припали́ла | |||
| Оно | припали́ло | |||
| Мы | припали́м | припали́ли | ||
| Вы | припали́те | припали́ли | припали́те | |
| Они | припаля́т | припали́ли | ||
при — приставка,
пал — корень,
и — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | припали́ть |
| Прич. страд. прош. | припале́нный |
| Прич. кр. страд. прош. | припале́н |
| Прич. действ. прош. | припали́вший |
| Дееприч. прош. | припаля́припали́вприпали́вши |