| Произношение | прижу́чить |
| Начальная форма | прижу́чить |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 2-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | прижу́чу | прижу́чил | |
| жен. р. | прижу́чила | |||
| Ты | муж. р. | прижу́чишь | прижу́чил | прижу́чь |
| жен. р. | прижу́чила | |||
| Он | прижу́чит | прижу́чил | ||
| Она | прижу́чила | |||
| Оно | прижу́чило | |||
| Мы | прижу́чим | прижу́чили | ||
| Вы | прижу́чите | прижу́чили | прижу́чьте | |
| Они | прижу́чат | прижу́чили | ||
при — приставка,
жуч — корень,
и — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | прижу́чить |
| Прич. страд. прош. | прижу́ченный |
| Прич. кр. страд. прош. | прижу́чен |
| Прич. действ. прош. | прижу́чивший |
| Дееприч. прош. | прижу́чаприжу́чивприжу́чивши |