| Произношение | приарка́нить |
| Начальная форма | приарка́нить |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 2-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | приарка́ню | приарка́нил | |
| жен. р. | приарка́нила | |||
| Ты | муж. р. | приарка́нишь | приарка́нил | приарка́нь |
| жен. р. | приарка́нила | |||
| Он | приарка́нит | приарка́нил | ||
| Она | приарка́нила | |||
| Оно | приарка́нило | |||
| Мы | приарка́ним | приарка́нили | ||
| Вы | приарка́ните | приарка́нили | приарка́ньте | |
| Они | приарка́нят | приарка́нили | ||
при — приставка,
аркан — корень,
и — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | приарка́нить |
| Прич. страд. прош. | приарка́ненный |
| Прич. кр. страд. прош. | приарка́нен |
| Прич. действ. прош. | приарка́нивший |
| Дееприч. прош. | приарка́няприарка́нивприарка́нивши |