| Произношение | предначерта́ть |
| Начальная форма | предначерта́ть |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 1-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | предначерта́ю | предначерта́л | |
| жен. р. | предначерта́ла | |||
| Ты | муж. р. | предначерта́ешь | предначерта́л | предначерта́й |
| жен. р. | предначерта́ла | |||
| Он | предначерта́ет | предначерта́л | ||
| Она | предначерта́ла | |||
| Оно | предначерта́ло | |||
| Мы | предначерта́ем | предначерта́ли | ||
| Вы | предначерта́ете | предначерта́ли | предначерта́йте | |
| Они | предначерта́ют | предначерта́ли | ||
пред — приставка,
начерт — корень,
а — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | предначерта́ть |
| Прич. страд. прош. | предначе́ртанный |
| Прич. кр. страд. прош. | предначе́ртан |
| Прич. действ. прош. | предначерта́вший |
| Дееприч. прош. | предначерта́впредначерта́вши |