| Произношение | поока́нчивать |
| Начальная форма | поока́нчивать |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 1-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| наст. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | поока́нчиваю | поока́нчивал | |
| жен. р. | поока́нчивала | |||
| Ты | муж. р. | поока́нчиваешь | поока́нчивал | поока́нчивай |
| жен. р. | поока́нчивала | |||
| Он | поока́нчивает | поока́нчивал | ||
| Она | поока́нчивала | |||
| Оно | поока́нчивало | |||
| Мы | поока́нчиваем | поока́нчивали | ||
| Вы | поока́нчиваете | поока́нчивали | поока́нчивайте | |
| Они | поока́нчивают | поока́нчивали | ||
по — приставка,
о — приставка,
канч — корень,
ива — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | поока́нчивать |
| Прич. страд. наст. | поока́нчиваемый |
| Прич. кр. страд. наст. | поока́нчиваем |
| Прич. действ. прош. | поока́нчивавший |
| Прич. действ. наст. | поока́нчивающий |
| Дееприч. наст. | поока́нчивая |