| Произношение | понакида́ть |
| Начальная форма | понакида́ть |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 1-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | понакида́ю | понакида́л | |
| жен. р. | понакида́ла | |||
| Ты | муж. р. | понакида́ешь | понакида́л | понакида́й |
| жен. р. | понакида́ла | |||
| Он | понакида́ет | понакида́л | ||
| Она | понакида́ла | |||
| Оно | понакида́ло | |||
| Мы | понакида́ем | понакида́ли | ||
| Вы | понакида́ете | понакида́ли | понакида́йте | |
| Они | понакида́ют | понакида́ли | ||
по — приставка,
на — приставка,
кид — корень,
а — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | понакида́ть |
| Прич. страд. прош. | понаки́данный |
| Прич. кр. страд. прош. | понаки́дан |
| Прич. действ. прош. | понакида́вший |
| Дееприч. прош. | понакида́впонакида́вши |