| Произношение | поканю́чить |
| Начальная форма | поканю́чить |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | непереходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 2-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | поканю́чу | поканю́чил | |
| жен. р. | поканю́чила | |||
| Ты | муж. р. | поканю́чишь | поканю́чил | поканю́чь |
| жен. р. | поканю́чила | |||
| Он | поканю́чит | поканю́чил | ||
| Она | поканю́чила | |||
| Оно | поканю́чило | |||
| Мы | поканю́чим | поканю́чили | ||
| Вы | поканю́чите | поканю́чили | поканю́чьте | |
| Они | поканю́чат | поканю́чили | ||
по — приставка,
канюч — корень,
и — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | поканю́чить |
| Прич. действ. прош. | поканю́чивший |
| Дееприч. прош. | поканю́чапоканю́чивпоканю́чивши |