| Произношение | подиктова́ть |
| Начальная форма | подиктова́ть |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 1-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | подикту́ю | подиктова́л | |
| жен. р. | подиктова́ла | |||
| Ты | муж. р. | подикту́ешь | подиктова́л | подикту́й |
| жен. р. | подиктова́ла | |||
| Он | подикту́ет | подиктова́л | ||
| Она | подиктова́ла | |||
| Оно | подиктова́ло | |||
| Мы | подикту́ем | подиктова́ли | ||
| Вы | подикту́ете | подиктова́ли | подикту́йте | |
| Они | подикту́ют | подиктова́ли | ||
по — приставка,
дикт — корень,
ова — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | подиктова́ть |
| Прич. страд. прош. | подикто́ванный |
| Прич. кр. страд. прош. | подикто́ван |
| Прич. действ. прош. | подиктова́вший |
| Дееприч. прош. | подиктова́вподиктова́вши |