| Произношение | перечека́нить |
| Начальная форма | перечека́нить |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 2-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | перечека́ню | перечека́нил | |
| жен. р. | перечека́нила | |||
| Ты | муж. р. | перечека́нишь | перечека́нил | перечека́нь |
| жен. р. | перечека́нила | |||
| Он | перечека́нит | перечека́нил | ||
| Она | перечека́нила | |||
| Оно | перечека́нило | |||
| Мы | перечека́ним | перечека́нили | ||
| Вы | перечека́ните | перечека́нили | перечека́ньте | |
| Они | перечека́нят | перечека́нили | ||
пере — приставка,
чекан — корень,
и — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | перечека́нить |
| Прич. страд. прош. | перечека́ненный |
| Прич. кр. страд. прош. | перечека́нен |
| Прич. действ. прош. | перечека́нивший |
| Дееприч. прош. | перечека́няперечека́нивперечека́нивши |