| Произношение | перекувырну́ть |
| Начальная форма | перекувырну́ть |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 1-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | перекувырну́ | перекувырну́л | |
| жен. р. | перекувырну́ла | |||
| Ты | муж. р. | перекувырне́шь | перекувырну́л | перекувырни́ |
| жен. р. | перекувырну́ла | |||
| Он | перекувырне́т | перекувырну́л | ||
| Она | перекувырну́ла | |||
| Оно | перекувырну́ло | |||
| Мы | перекувырне́м | перекувырну́ли | ||
| Вы | перекувырне́те | перекувырну́ли | перекувырни́те | |
| Они | перекувырну́т | перекувырну́ли | ||
пере — приставка,
кувыр — корень,
н — суффикс,
у — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | перекувырну́ть |
| Прич. страд. прош. | перекувы́рнутый |
| Прич. кр. страд. прош. | перекувы́рнут |
| Прич. действ. прош. | перекувырну́вший |
| Дееприч. прош. | перекувырну́вперекувырну́вши |