| Произношение | перекале́чить |
| Начальная форма | перекале́чить |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 2-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | перекале́чу | перекале́чил | |
| жен. р. | перекале́чила | |||
| Ты | муж. р. | перекале́чишь | перекале́чил | перекале́чь |
| жен. р. | перекале́чила | |||
| Он | перекале́чит | перекале́чил | ||
| Она | перекале́чила | |||
| Оно | перекале́чило | |||
| Мы | перекале́чим | перекале́чили | ||
| Вы | перекале́чите | перекале́чили | перекале́чьте | |
| Они | перекале́чат | перекале́чили | ||
пере — приставка,
калеч — корень,
и — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | перекале́чить |
| Прич. страд. прош. | перекале́ченный |
| Прич. кр. страд. прош. | перекале́чен |
| Прич. действ. прош. | перекале́чивший |
| Дееприч. прош. | перекале́чаперекале́чивперекале́чивши |