| Произношение | ордина́тор |
| Начальная форма | ордина́тор |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | одушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Падеж | именительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | ордина́тор | ордина́торы |
| Рд. | ордина́тора | ордина́торов |
| Дт. | ордина́тору | ордина́торам |
| Вн. | ордина́тора | ордина́торов |
| Тв. | ордина́тором | ордина́торами |
| Пр. | ордина́торе | ордина́торах |
ордин — корень,
атор — суффикс,
ø — нулевое окончание.