| Произношение | ободри́та |
| Начальная форма | ободри́т |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | одушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Варианты | ободри́та | ободри́та |
| Падеж | родительный | винительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | ободри́т | ободри́ты |
| Рд. | ободри́та | ободри́тов |
| Дт. | ободри́ту | ободри́там |
| Вн. | ободри́та | ободри́тов |
| Тв. | ободри́том | ободри́тами |
| Пр. | ободри́те | ободри́тах |
о — приставка,
бодр — корень,
ит — суффикс,
а — окончание.