| Произношение | обмишу́риться |
| Начальная форма | обмишу́риться |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | непереходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 2-е спряжение |
| Возвратность | возвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | обмишу́рюсь | обмишу́рился | |
| жен. р. | обмишу́рилась | |||
| Ты | муж. р. | обмишу́ришься | обмишу́рился | обмишу́рься |
| жен. р. | обмишу́рилась | |||
| Он | обмишу́рится | обмишу́рился | ||
| Она | обмишу́рилась | |||
| Оно | обмишу́рилось | |||
| Мы | обмишу́римся | обмишу́рились | ||
| Вы | обмишу́ритесь | обмишу́рились | обмишу́рьтесь | |
| Они | обмишу́рятся | обмишу́рились | ||
об — приставка,
мишур — корень,
и — суффикс,
ть — окончание,
ся — постфикс.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | обмишу́риться |
| Прич. действ. прош. | обмишу́рившийся |
| Дееприч. прош. | обмишу́рясьобмишу́рившись |