| Произношение | обесшу́мить |
| Начальная форма | обесшу́мить |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 2-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | обесшу́млю | обесшу́мил | |
| жен. р. | обесшу́мила | |||
| Ты | муж. р. | обесшу́мишь | обесшу́мил | обесшу́мь |
| жен. р. | обесшу́мила | |||
| Он | обесшу́мит | обесшу́мил | ||
| Она | обесшу́мила | |||
| Оно | обесшу́мило | |||
| Мы | обесшу́мим | обесшу́мили | ||
| Вы | обесшу́мите | обесшу́мили | обесшу́мьте | |
| Они | обесшу́мят | обесшу́мили | ||
о — приставка,
бес — приставка,
шум — корень,
и — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | обесшу́мить |
| Прич. страд. прош. | обесшу́мленный |
| Прич. кр. страд. прош. | обесшу́млен |
| Прич. действ. прош. | обесшу́мивший |
| Дееприч. прош. | обесшу́мивобесшу́мившиобесшу́мя |