| Произношение | наплутова́ть |
| Начальная форма | наплутова́ть |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | лабильный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 1-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | наплуту́ю | наплутова́л | |
| жен. р. | наплутова́ла | |||
| Ты | муж. р. | наплуту́ешь | наплутова́л | наплуту́й |
| жен. р. | наплутова́ла | |||
| Он | наплуту́ет | наплутова́л | ||
| Она | наплутова́ла | |||
| Оно | наплутова́ло | |||
| Мы | наплуту́ем | наплутова́ли | ||
| Вы | наплуту́ете | наплутова́ли | наплуту́йте | |
| Они | наплуту́ют | наплутова́ли | ||
на — приставка,
плут — корень,
ова — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | наплутова́ть |
| Прич. действ. прош. | наплутова́вший |
| Дееприч. прош. | наплутова́внаплутова́вши |