| Произношение | наплута́ть |
| Начальная форма | наплута́ть |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | непереходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 1-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | наплута́ю | наплута́л | |
| жен. р. | наплута́ла | |||
| Ты | муж. р. | наплута́ешь | наплута́л | наплута́й |
| жен. р. | наплута́ла | |||
| Он | наплута́ет | наплута́л | ||
| Она | наплута́ла | |||
| Оно | наплута́ло | |||
| Мы | наплута́ем | наплута́ли | ||
| Вы | наплута́ете | наплута́ли | наплута́йте | |
| Они | наплута́ют | наплута́ли | ||
на — приставка,
плут — корень,
а — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | наплута́ть |
| Прич. действ. прош. | наплута́вший |
| Дееприч. прош. | наплута́внаплута́вши |