СловоРул
Морфологический разбор слова «
мара́нта
»
мара́нта
имя существительное
Произношение
мара́нта
Начальная форма
мара́нта
Тип
нарицательное
Одушевленность
неодушевлённое
Склонение
1-e склонение
Род
женский
Число
единственное
Падеж
именительный
Склонение существительного «
мара́нта
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
мара́нта
мара́нты
Рд.
мара́нты
мара́нт
Дт.
мара́нте
мара́нтам
Вн.
мара́нту
мара́нты
Тв.
мара́нтой
мара́нтою
мара́нтами
Пр.
мара́нте
мара́нтах
Морфемный разбор (по составу) существительного «
мара́нта
»
марант
а
марант
— корень
,
а
— окончание
.