| Произношение | лютера́нка |
| Начальная форма | лютера́нка |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | одушевлённое |
| Склонение | 1-e склонение |
| Род | женский |
| Число | единственное |
| Падеж | именительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | лютера́нка | лютера́нки |
| Рд. | лютера́нки | лютера́нок |
| Дт. | лютера́нке | лютера́нкам |
| Вн. | лютера́нку | лютера́нок |
| Тв. | лютера́нкойлютера́нкою | лютера́нками |
| Пр. | лютера́нке | лютера́нках |
лютер — корень,
ан — суффикс,
к — суффикс,
а — окончание.