| Произношение | кортомя́ |
| Начальная форма | кортоми́ть |
| Транзитивность | переходное |
| Вид | несовершенный |
| Время | настоящее |
| Возвратность | невозвратное |
кортом — корень,
я — суффикс.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | кортоми́ть |
| Прич. страд. прош. | кортомле́нный |
| Прич. кр. страд. прош. | кортомле́н |
| Прич. страд. наст. | кортоми́мый |
| Прич. кр. страд. наст. | кортоми́м |
| Прич. действ. прош. | кортоми́вший |
| Прич. действ. наст. | кортомя́щий |
| Дееприч. наст. | кортомя́ |