| Произношение | кортоми́ть |
| Начальная форма | кортоми́ть |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | несовершенный |
| Спряжение | 2-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| наст. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | кортомлю́ | кортоми́л | |
| жен. р. | кортоми́ла | |||
| Ты | муж. р. | кортоми́шь | кортоми́л | кортоми́ |
| жен. р. | кортоми́ла | |||
| Он | кортоми́т | кортоми́л | ||
| Она | кортоми́ла | |||
| Оно | кортоми́ло | |||
| Мы | кортоми́м | кортоми́ли | ||
| Вы | кортоми́те | кортоми́ли | кортоми́те | |
| Они | кортомя́т | кортоми́ли | ||
кортом — корень,
и — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | кортоми́ть |
| Прич. страд. прош. | кортомле́нный |
| Прич. кр. страд. прош. | кортомле́н |
| Прич. страд. наст. | кортоми́мый |
| Прич. кр. страд. наст. | кортоми́м |
| Прич. действ. прош. | кортоми́вший |
| Прич. действ. наст. | кортомя́щий |
| Дееприч. наст. | кортомя́ |