СловоРул
Морфологический разбор слова «
координа́та
»
координа́та
имя существительное
Произношение
координа́та
Начальная форма
координа́та
Тип
нарицательное
Одушевленность
неодушевлённое
Склонение
1-e склонение
Род
женский
Число
единственное
Падеж
именительный
Склонение существительного «
координа́та
»
падеж
ед. ч.
мн. ч.
Им.
координа́та
координа́ты
Рд.
координа́ты
координа́т
Дт.
координа́те
координа́там
Вн.
координа́ту
координа́ты
Тв.
координа́той
координа́тою
координа́тами
Пр.
координа́те
координа́тах
Морфемный разбор (по составу) существительного «
координа́та
»
координат
а
координат
— корень
,
а
— окончание
.