| Произношение | карбона́р |
| Начальная форма | карбона́р |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | одушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Падеж | именительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | карбона́р | карбона́ры |
| Рд. | карбона́ра | карбона́ров |
| Дт. | карбона́ру | карбона́рам |
| Вн. | карбона́ра | карбона́ров |
| Тв. | карбона́ром | карбона́рами |
| Пр. | карбона́ре | карбона́рах |
карбонар — корень,
ø — нулевое окончание.