| Произношение | карава́н |
| Начальная форма | карава́н |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | неодушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Варианты | карава́н | карава́н |
| Падеж | именительный | винительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | карава́н | карава́ны |
| Рд. | карава́на | карава́нов |
| Дт. | карава́ну | карава́нам |
| Вн. | карава́н | карава́ны |
| Тв. | карава́ном | карава́нами |
| Пр. | карава́не | карава́нах |
караван — корень,
ø — нулевое окончание.