| Произношение | карабу́ра |
| Начальная форма | карабу́ра |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | неодушевлённое |
| Склонение | 1-e склонение |
| Род | женский |
| Число | единственное |
| Падеж | именительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | карабу́ра | карабу́ры |
| Рд. | карабу́ры | карабу́р |
| Дт. | карабу́ре | карабу́рам |
| Вн. | карабу́ру | карабу́ры |
| Тв. | карабу́ройкарабу́рою | карабу́рами |
| Пр. | карабу́ре | карабу́рах |
карабур — корень,
а — окончание.