| Произношение | карабине́р |
| Начальная форма | карабине́р |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | одушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Падеж | именительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | карабине́р | карабине́ры |
| Рд. | карабине́ра | карабине́ров |
| Дт. | карабине́ру | карабине́рам |
| Вн. | карабине́ра | карабине́ров |
| Тв. | карабине́ром | карабине́рами |
| Пр. | карабине́ре | карабине́рах |
карабин — корень,
ер — суффикс,
ø — нулевое окончание.