| Произношение | кайфану́ть |
| Начальная форма | кайфану́ть |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | непереходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 1-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | кайфану́ | кайфану́л | |
| жен. р. | кайфану́ла | |||
| Ты | муж. р. | кайфане́шь | кайфану́л | кайфани́ |
| жен. р. | кайфану́ла | |||
| Он | кайфане́т | кайфану́л | ||
| Она | кайфану́ла | |||
| Оно | кайфану́ло | |||
| Мы | кайфане́м | кайфану́ли | ||
| Вы | кайфане́те | кайфану́ли | кайфани́те | |
| Они | кайфану́т | кайфану́ли | ||
кайф — корень,
а — суффикс,
н — суффикс,
у — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | кайфану́ть |
| Прич. действ. прош. | кайфану́вший |
| Дееприч. прош. | кайфану́вкайфану́вши |