| Произношение | инсинуи́руя |
| Начальная форма | инсинуи́ровать |
| Транзитивность | переходное |
| Вид | несовершенный |
| Время | настоящее |
| Возвратность | невозвратное |
инсину — корень,
ир — суффикс,
у — суффикс,
я — суффикс.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | инсинуи́ровать |
| Прич. страд. прош. | инсинуи́рованный |
| Прич. кр. страд. прош. | инсинуи́рован |
| Прич. страд. наст. | инсинуи́руемый |
| Прич. кр. страд. наст. | инсинуи́руем |
| Прич. действ. прош. | инсинуи́ровавший |
| Прич. действ. наст. | инсинуи́рующий |
| Дееприч. прош. | инсинуи́ровав |
| Дееприч. наст. | инсинуи́руя |