| Произношение | изубра́ть |
| Начальная форма | изубра́ть |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 1-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
из — приставка,
убр — корень,
а — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | изубра́ть |
| Прич. страд. прош. | изу́бранный |
| Прич. кр. страд. прош. | изу́бран |
| Прич. действ. прош. | изубра́вший |
| Дееприч. прош. | изубра́визубра́вши |