| Произношение | застыди́ть |
| Начальная форма | застыди́ть |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | переходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 2-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | застыжу́ | застыди́л | |
| жен. р. | застыди́ла | |||
| Ты | муж. р. | застыди́шь | застыди́л | застыди́ |
| жен. р. | застыди́ла | |||
| Он | застыди́т | застыди́л | ||
| Она | застыди́ла | |||
| Оно | застыди́ло | |||
| Мы | застыди́м | застыди́ли | ||
| Вы | застыди́те | застыди́ли | застыди́те | |
| Они | застыдя́т | застыди́ли | ||
за — приставка,
стыд — корень,
и — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | застыди́ть |
| Прич. страд. прош. | застыже́нный |
| Прич. кр. страд. прош. | застыже́н |
| Прич. действ. прош. | застыди́вший |
| Дееприч. прош. | застыдя́застыди́взастыди́вши |