| Произношение | допроси́ться |
| Начальная форма | допроси́ться |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | непереходный |
| Вид | совершенный |
| Спряжение | 2-е спряжение |
| Возвратность | возвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | допрошу́сь | допроси́лся | |
| жен. р. | допроси́лась | |||
| Ты | муж. р. | допро́сишься | допроси́лся | допроси́сь |
| жен. р. | допроси́лась | |||
| Он | допро́сится | допроси́лся | ||
| Она | допроси́лась | |||
| Оно | допроси́лось | |||
| Мы | допро́симся | допроси́лись | ||
| Вы | допро́ситесь | допроси́лись | допроси́тесь | |
| Они | допро́сятся | допроси́лись | ||
допрос — корень,
и — суффикс,
ть — окончание,
ся — постфикс.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | допроси́ться |
| Прич. действ. прош. | допроси́вшийся |
| Дееприч. прош. | допрося́сьдопроси́вшись |