| Произношение | атама́нить |
| Начальная форма | атама́нить |
| Инфинитив | да |
| Категория личности/безличности | личный |
| Транзитивность | непереходный |
| Вид | несовершенный |
| Спряжение | 2-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| наст. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | атама́ню | атама́нил | |
| жен. р. | атама́нила | |||
| Ты | муж. р. | атама́нишь | атама́нил | атама́нь |
| жен. р. | атама́нила | |||
| Он | атама́нит | атама́нил | ||
| Она | атама́нила | |||
| Оно | атама́нило | |||
| Мы | атама́ним | атама́нили | ||
| Вы | атама́ните | атама́нили | атама́ньте | |
| Они | атама́нят | атама́нили | ||
атаман — корень,
и — суффикс,
ть — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | атама́нить |
| Прич. действ. прош. | атама́нивший |
| Прич. действ. наст. | атама́нящий |
| Дееприч. наст. | атама́ня |