| Произношение | археоциа́т |
| Начальная форма | археоциа́т |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | одушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Падеж | именительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | археоциа́т | археоциа́ты |
| Рд. | археоциа́та | археоциа́тов |
| Дт. | археоциа́ту | археоциа́там |
| Вн. | археоциа́та | археоциа́тов |
| Тв. | археоциа́том | археоциа́тами |
| Пр. | археоциа́те | археоциа́тах |
архе — корень,
о — соединительная гласная,
ци — корень,
ат — суффикс,
ø — нулевое окончание.