| Произношение | антирома́н |
| Начальная форма | антирома́н |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | неодушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Варианты | антирома́н | антирома́н |
| Падеж | именительный | винительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | антирома́н | антирома́ны |
| Рд. | антирома́на | антирома́нов |
| Дт. | антирома́ну | антирома́нам |
| Вн. | антирома́н | антирома́ны |
| Тв. | антирома́ном | антирома́нами |
| Пр. | антирома́не | антирома́нах |
анти — приставка,
р — корень,
о — соединительная гласная,
ман — корень,
ø — нулевое окончание.