| Произношение | ана́глиф |
| Начальная форма | ана́глиф |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | неодушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Варианты | ана́глиф | ана́глиф |
| Падеж | именительный | винительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | ана́глиф | ана́глифы |
| Рд. | ана́глифа | ана́глифов |
| Дт. | ана́глифу | ана́глифам |
| Вн. | ана́глиф | ана́глифы |
| Тв. | ана́глифом | ана́глифами |
| Пр. | ана́глифе | ана́глифах |
анаглиф — корень,
ø — нулевое окончание.