| Произношение | алта́рник |
| Начальная форма | алта́рник |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | одушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Падеж | именительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | алта́рник | алта́рники |
| Рд. | алта́рника | алта́рников |
| Дт. | алта́рнику | алта́рникам |
| Вн. | алта́рника | алта́рников |
| Тв. | алта́рником | алта́рниками |
| Пр. | алта́рнике | алта́рниках |
алтар — корень,
ник — суффикс,
ø — нулевое окончание.