| Произношение | авальма́н |
| Начальная форма | авальма́н |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | неодушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Варианты | авальма́н | авальма́н |
| Падеж | именительный | винительный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | авальма́н | авальма́ны |
| Рд. | авальма́на | авальма́нов |
| Дт. | авальма́ну | авальма́нам |
| Вн. | авальма́н | авальма́ны |
| Тв. | авальма́ном | авальма́нами |
| Пр. | авальма́не | авальма́нах |
авальман — корень,
ø — нулевое окончание.