Морфологический разбор слова «карачуну́»

карачуну́
имя существительное

Произношение
карачуну́
Начальная формакарачу́н
Типнарицательное
Одушевленностьнеодушевлённое
Склонение2-e склонение
Родмужской
Числоединственное
Падеждательный

Морфемный разбор (по составу) существительного «карачуну́»

карачуну

карачун — корень,

у — окончание.