| Произношение | карачуне́ |
| Начальная форма | карачу́н |
| Тип | нарицательное |
| Одушевленность | неодушевлённое |
| Склонение | 2-e склонение |
| Род | мужской |
| Число | единственное |
| Падеж | предложный |
| падеж | ед. ч. | мн. ч. |
|---|---|---|
| Им. | карачу́н | карачуны́ |
| Рд. | карачуна́ | карачуно́в |
| Дт. | карачуну́ | карачуна́м |
| Вн. | карачу́н | карачуны́ |
| Тв. | карачуно́м | карачуна́ми |
| Пр. | карачуне́ | карачуна́х |
карачун — корень,
е — окончание.