| Произношение | мурлы́кните |
| Начальная форма | мурлы́кнуть |
| Инфинитив | нет |
| Категория личности/безличности | личный |
| Наклонение | повелительное |
| Транзитивность | непереходный |
| Вид | совершенный |
| Число | множественное |
| Спряжение | 1-е спряжение |
| Возвратность | невозвратный |
| будущ. | прош. | повелит. | ||
|---|---|---|---|---|
| Я | муж. р. | мурлы́кну | мурлы́кнул | |
| жен. р. | мурлы́кнула | |||
| Ты | муж. р. | мурлы́кнешь | мурлы́кнул | мурлы́кни |
| жен. р. | мурлы́кнула | |||
| Он | мурлы́кнет | мурлы́кнул | ||
| Она | мурлы́кнула | |||
| Оно | мурлы́кнуло | |||
| Мы | мурлы́кнем | мурлы́кнули | ||
| Вы | мурлы́кнете | мурлы́кнули | мурлы́кните | |
| Они | мурлы́кнут | мурлы́кнули | ||
мур — корень,
л — суффикс,
ык — корень,
н — суффикс,
ите — окончание.
| часть речи | слово |
|---|---|
| Глагол | мурлы́кнуть |
| Прич. действ. прош. | мурлы́кнувший |
| Дееприч. прош. | мурлы́кнувмурлы́кнувши |